FİRAR

Çocuğunu ilk kez kucağına alınca kuşa dönen ana, kısa sürede içgüdüsel olarak her haltı kavramış, kimseciklere güvenmeyen birine dönüşüyor bazen. İşte ben tam da bu şekil bir anayım! Beni pamuklara sarıp sarmalayan anacığıma bile güvenemedim. Gerçi annemin bipolar olmasının bunda etkisi var ama yine de itiraf edeyim; benim kaşıntım büyük arkadaşlar! Bir tek eşime güvenebiliyorum. Onun da işleri çok yoğun olduğu için bu durum haliyle beni acayip yoruyor çünkü çocukla 2 yıl boyunca yapışık dolaştık. Kişisel hiç bir ihtiyacımı tek başıma göremedim. Banyo yapamamaktan yağ bağlayan saçlarımın kestirememekten keçeye döndüğünü bilirim. Kaş, bıyık olayına hiç girmiyorum bile. Evde 2 asker arkadaşı ve 1 bebe yaşar olmuştuk! Kızım büyüdükçe bu durumdan sıyrılırız belki, inşallah, hadi hayırlısı.. diye iç geçirirken aslında daha da beter boyutlara ulaştık. Babayla lay lay oynayıp süper eğlenceli vakit geçiren çocuk, uykusu gelince adamı hortlak gibi görmeye başladı. Bu duruma içten içe bilenen baba da çocuğu sarsmamak için topu hep anaya atar oldu. "Önnö öyötsön sön gölmö" nidalarıyla sabahlar olmadı günlerce. Anne kronik yorgun, bazen gergin, çoğu zaman da bir rahat nefese hasret oldu. Çocuğunu deli gibi sevse bile 1 saatliğine dahi özgür olmak her ananın hakkı! Bunu bu şekilde defalarca cümle içinde kullanınca artık eyleme dökmeye karar veriyor insan ve çok şükür bir gün "Tamamdır, gün bu gün" deyip kızımı 1 tam gün boyunca babasıyla bırakıp firar ettim. Rüya ötesi bir gündü valla. Mütemadiyen sırıtmış olabilirim :) İşin en süperli yanı da anneyi korkudan sıçırtan bu uzak kalma fikrine meğer evladı dünden razıymış. Babayla gün boyu gezen, gece de maç izledikten sonra şıp diye uykuya dalan çocuğum beni aşırı şaşırtmıştı. Ohh deyip bu olayın devamını dileyerek bal kabağına dönüşmeden eve döndüm o gece. Kendime gelmiştim. Sonraki bir kaç gün pelte gibi, pasiflora kazanına düşmüşler gibi dolandım. (Yazının bu kısmını gereksiz uzatasım var da yapmiycam taamam!)
Toparlarsak demek istediğim şu;  ben 1 günlük özgürlüğüme kavuştuktan sonra hem çocuğuma hem de eşime karşı tavrım değişti. Sevgi pıtırcığına dönüştüm yeminle. Söz konusu evlat olunca ince elemek çok doğal ama bir canımız olduğunu da unutmayalım sevgili analar. Arada kendini önemsemenin, kolunu bacağını çekeleyen bir velet olmadan cüsseyi yaymanın hiiiç kimselere zararı olmuyor, valla!
Arada özgür olabileceğimiz günlerimiz çok olsun inşallah <3
Saygılar.